Strona domowa Gronkowiec O Paraprotex' ie Grzybica Kontakt z nami
 
Szukaj w serwisie:
 

Subskrypcja
Tu wpisz swój e-mail


 

Dowiedz się więcej o subskrypcji informacji od nas

 
 
   

Inne hity firmy CaliVita International

 

 
 
 
  Zrób przysługę znajomym potrzebujšcym pomocy  
 
 
   

OdwiedŸ witrynę o Noni - SUPER

 

 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opracowanie graficzne & hosting IHE

 
 
 

.

 SŁOWNIK - znaczenie nowych wyrazów w medycynie i żywieniu


Skażenia -> METALAMI CIĘŻKIMI

  
Metale ciężkie - Substancje pochodzenia antropogenicznnego

ARSEN
CEZ
JOD
KADM
KOBALT 60
NIKIEL
OŁÓW
POLON
RTĘĆ
STRONT 90


Fragmenty - "ASPEKTY ZDROWOTNE SUBSTANCJI NIEPOŻĽDANYCH W PIWIE ORAZ RYZYKO ICH WYSTĘPOWANIA W ŻYWNOŒCI"  - autorstwa JANUSZ PACH, PIOTR ANTKIEWICZ, ALEKSANDER POREDA

Gwałtowny wzrost zapotrzebowania na metale ciężkie przez gospodarkę œwiatowš obserwuje się od roku 1850 (Karaczun, Indega 1999). Roœliny użytkowe uprawiane w œrodowisku skażonym metalami ciężkimi mogš kumulować w swych tkankach i nasionach znaczne ich iloœci bez widocznych objawów fitotoksycznoœci. Pozornie zdrowe mogš w rzeczywistoœci nie nadawać się do celów konsumpcyjnych i technologicznych stwarzajšc wręcz zagrożenie zdrowotne dla zwierzšt i ludzi. Toksycznoœć metali ciężkich wynika nie tylko z poziomu ich zawartoœci w œrodowisku ale przede wszystkim z ich biochemicznej roli w procesach metabolicznych oraz mechanizmów przyswajania, kumulowania i wydalania przez organizmy żywe.
 
Według Sillanapaa (1972) zagrożenia metalami ciężkimi pochodzšcymi z produkcji rolnej można podzielić na 3 grupy;
 
A – najbardziej niebezpieczne (wg FAO/WHO /tydzień/kg ciała):
 - ołów Pb (25ľg),
 - kadm (Cadmium) Cd (7ľg) -  silnie trujšcy metal o właœciwoœciach rakotwórczych>>
 - polon (radioaktywny metal ciężki z papierosów)

B – niebezpieczne:
 - rtęć Hg (5ľg),
 - arsen As (10ľg)

C – toksyczne odmiany pierwiastków o kilku wartoœciowoœciach -  korzystnych i niekorzystnych dla zdrowia:
 - tin Sn,

 - miedŸ Cu. MiedŸ - MiedŸ jest jednym z mikroelementów koniecznych dla organizmu, jednak dostarczany powinien być raczej wraz z pożywieniem w formie organicznej, a nie z wodš. MiedŸ obecna w wodzie pogarsza smak wody i powoduje plamienie ubrań. Ma działanie korozyjne.

 - nikiel Ni - zwišzki karbonylowe niklu. Nikiel jest toksycznym metalem ciężkim. Duże dawki niklu (Ni) działajš zabójczo na płód, powodujš jego œmierć lub silne zniekształcenia. Statystycznie kobiety sš bardziej wrażliwe na nikiel niż mężczyŸni. Nikiel nieorganiczny może powodować uczulenia.
    (
tu czytaj również o korzystnej formie niklu dla zdrowia >>),
 - chrom Cr+6*
 - cynk Zn **

Zobacz więcej - tablica pierwiastków chemicznych >>

* chrom występuje w dwóch postaciach trój i szeœciowartoœciowej
   - niezbędny dla zdrowia to chrom+3 obecny w żywnoœci>>

** organiczna forma cynku jest niezbędna dla naszego zdrowia a szczególnie dla układu obronnego organizmu - szczegóły>>

***
 
Badania Amerykańskiego Centrum Chorób w Atlancie (Centre for Disease Control = CDC) wykazały że grupa pierwsza niesie szczególne zagrożenia dla zdrowia człowieka przy stężeniu powyżej 10ľg/dl krwi (choroby umysłowe,  uszkodzenia mózgu, wštroby, nerek, zaburzenia w układzie rozrodczym). Prawdopodobieństwo wystšpienia takiego stężenia wymienionych pierwiastków we krwi człowieka jest niejako „zasługš” rozwoju cywilizacyjnego, i dlatego też w wielu regionach kraju i œwiata nie zaskakuje już specjalistów z zakresu medycyny klinicznej. Prowadzony monitoring w cišgu ostatnich 50 lat potwierdza tendencję wzrostowš tego zjawiska (Siemiński 2001).

 *****************

 


Radionuklidy

Radionuklidy to zanieczyszczenia promieniotwórcze œrodowiska, powodujšce promieniowanie alfa, beta lub gamma. Sš to przede wszystkim izotopy następujšcych pierwiastków:
Rad - 226Ra, 228Ra,
Radon
- 222Rn,
Uran
- 238U, 235U, 234U,
Stront
- 90St,
Cez
- 137Cs,
Jod
- 131I

Najczęœciej w wodzie do picia występujš:
Stront - 90St - wywołuje dolegliwoœci kostne (martwica aseptyczna koœci), Cez - 137Cs - uszkadza między innymi trzustkę i wštrobę.
Jod - 131I - kumuluje się w tarczycy. Poza tym, wszystkie izotopy promieniotwórcze zwiększajš ryzyko zachorowania na raka.


Arsen wchodzi w skład pestycydów. Przebywanie w œrodowisku skażonym arsenem, np. w kopalniach, możę zwiększać ryzyko wystšpienia specyficznej formy raka płuc. Przykładowo zabijajšc karaluchy dostępnymi œrodkami, zabijamy sami siebie. Arsen wchodzi w skład niektórych leków stosowanych  w zwalczaniu pasożytów z rzędu wiciowców -  Trypanosoma (œwidrowce). Naukowcy dokładnie przestudiowali mechanizm zatrucia arsenem. Zatrucie arsenem może mieć charakter przewlekły. Objawami sš nudnoœci, ból głowy, sucha i przebarwiona skóra, utrata włosów, zmęczenie.
Ostre objawy zatrucia arsenem to: nudnoœci, biegunka, pocenie się, wymioty spowodowane zapaleniem błony œluzowej wyœciełajšcej żołšdek. My natomiast spryskujemy nim trawniki i inne roœlinki, wnosimy do domu na butach i wdychamy w dymie z papierosów jako czynni lub bierni (jeœli ktoœ przy nas pali) palacze. P
rzeciętny papieros zawiera 0,2 miligrama tej œmiertelnej trucizny. To oznacza, że palacze rokrocznie wdychajš na całym œwiecie milion kilogramów arsenu....

Zatrucie arsenem można zneutralizować chelatowš postać selenu -  najlepiej wchłaniana jest naturalna postać selenu - selenometionina, gdyz obydwa pierwiastki działajš na siebie anatagonistycznie. Przepadki raka spowodowane obecnoœciš szkodliwych składników w skażonym œrodowisku rzadziej występujš u osób, palaczy papierosów i górników, którzy profilaktycznie stosujš suplementy chelatowane i majš wysoki poziom selenu we krwi.
Więcej na temat naturalnych form selenu tutaj>>

*****************

Kobalt (Co, łac. cobaltum) - pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejœciowych układu okresowego.  Został odkryty w roku 1739 przez Georga Brandta. Czysty kobalt jest lœnišcym, srebrzystym metalem o własnoœciach ferromagnetycznych. Jest stosowany jako dodatek do stopów magnetycznych. Występuje w skorupie ziemskiej w iloœci 20 ppm, w postaci dwóch minerałów: smaltyn i kobaltyn, które występujš zwykle przy złożach siarki.

Niesymetryczne sole kobaltu np. K3CoO4 majš silne własnoœci ferromagnetyczne i piezoelektryczne i sš wykorzystywane w elektronice. Kompleksy karbonylkowe i fosfinowe sš stosowane jako katalizatory wielu reakcji organicznych. Roztwory soli kobaltu (II) i (III) majš intensywnš krwisto-czerwonš i niebieskš barwę i sš używane jako pigmenty farb oraz służš do barwienia ceramiki.

Znaczenie biologiczne
Kobalt jest jednym z mikroelementów i jest obecny w centrach reaktywnoœci kilku enzymów. Zapotrzebowanie dobowe organizmu na ten pierwiastek jest jednak bardzo małe - 0,05 ppm.
Wchodzi również w skład kobalaminy (witaminy B12) -  niezbędny dla krwiotwórstwa. Jest konieczny dla roœlin motylkowych żyjšcych w symbiozie z bakteriami brodawkowymi.

Kobalt dostarczany do organizmu w zbyt dużych iloœciach, to znany czynnik wpływajšcy na powstawanie raka skóry i chorób serca. Odkrycia tego dokonano kilkadziesišt lat temu, kiedy w jednym z miast Anglii doszło do niepokojšcego wzrostu liczby osób z dolegliwoœciami serca. Œledztwo doprowadziło do jednego z lokalnych pabów ( do którego uczęszczali wszyscy chorzy), gdzie okazało się, że kobaltu dodawano do piwa, aby zwiększyć iloœć piany!
Od tego momentu kobaltu nie można używać jako dodatku do produktów żywnoœciowych. Jednakże nie zabroniono jego stosowania w ogóle i w krótkim czasie powrócił pod postaciš kostek zapachowych do toalety o kolorze niebieskim., płynów do mycia szyb o kolorze niebieskim, płyny do mycia naczyń, a nawet œrodków do płukania jamy ustnej. Jeœli zatem zauważysz jakiœ produkt o niebieskim zabarwieniu -  trzymaj się od niego z daleka. Kobalt odkłada się w sercu i skórze -  osoby z rakiem skóry wykazujš jego stężenie w dużych iloœciach. Obecnoœć kobaltu wraz z wieloma innymi składnikami chemicznymi oraz przy obecnoœci pasożytów np. grzybów i nicieni  w tym włosienia krętego może być przyczynš takich chorób jak:  tršdzik pokrywajšcy plecy, twarz i klatkę piersiowš.
Należy przede wszystkim udrożnić podstawowe kanały oczyszczania jelito, wštroba, układ limfatyczny i nerki stosujšc Nopalin/Green Care, OCEAN21, Garlic Caps oraz AC Zymes/Acidophilum&Psylium wraz z dużymi dawkami naturalnej witaminy C 1000. Przy dużym zatruciu toksynami warto dodać plastry odtruwajšce Detox Patch i wzmocnić proces oczyszczania.
W celu likwidacji pasożytów po około miesišcu czasu do całej kuracji dodajemy ParaProteX>>

Bomba kobaltowa to urzšdzenie do napromieniowywania przedmiotów lub organizmów żywych promieniami gamma (γ) emitowanymi przez izotop kobaltu 60Co o aktywnoœci rzędu 1013-1014 Bq. Ze względu na dużš przenikliwoœć promieniowania γ, aktywny kobalt jest otoczony grubš osłonš biologicznš (warstwš ołowiu), w której znajdujš się kanały wyprowadzajšce na zewnštrz wišzkę promieniowania. Bomba kobaltowa może też być wyposażona w mechanizm umożliwiajšcy zdalnš manipulację próbkami bez narażania otoczenia na promieniowanie. Bomba kobaltowa jest stosowana w lecznictwie do zwalczania chorób nowotworowych, w defektoskopii, do sterylizacji żywnoœci oraz w chemii radiacyjnej do badań procesów fizykochemicznych zachodzšcych podczas napromieniowywania wysokoenergetycznymi kwantami γ prostych i złożonych układów chemicznych.

Kobalt-60 to promieniotwórczy izotop kobaltu sztucznie otrzymywany, jest wykorzystywany do napromieniowania komórek nowotworowych. Stosowane urzšdzenie do tego celu, umożliwiajšce precyzyjne naœwietlaniem, nazywa się bombš kobaltowš. Pierwsze takie urzšdzenie było obudowane grubš osłonš ołowianš w kształcie bomby lotniczej i stšd wzięło się okreœlenie bomba kobaltowa.

Izotop kobalt-60 emituje promieniowanie beta o wysokiej energii.
Czas połowicznego rozpadu około 5,3 roku.

Odgrywa on ważnš rolę w technice i medycynie.
Stosuje się go również do sterylizacji żywnoœci.

*****************

Ołów

Ołów - Ołów jest metalem ciężkim sklasyfikowanym przez Międzynarodowš Agencję Badań na Rakiem IARC jako substancja potencjalnie rakotwórcza (grupa 2B*). Ołów kumuluje się w organizmie człowieka. Jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet ciężarnych i małych dzieci.
pH zbyt niskie lub zbyt wysokie pH powoduje korozję instalacji, oraz osłabienie działania œrodków dezynfekujšcych na występujšce w wodzie mikroorganizmy.

Duże dawki soli ołowiu podrażniajš  œluzówkę żołšdka. Ołów jest dobrze znanš truciznš. Przewlekłe zatrucia ołowiem zdšżajš się u osób przewlekle przebywajšcych w skażonym nim œrodowisku. Najbardziej narażeni sš hydraulicy, garncarze, farbiarze, hutnicy przetapiajšcy ołów, robotnicy czyszczšcy zbiornik po benzynie, pracownicy stacji benzynowych, policjanci dyrygujšcy ruchem ulicznym i palacze papierosów.

Ołów może dostać się do organizmu wraz z zanieczyszczonš nim wodš pitnš. Ryzyko zatrucia jest tym większe w tych rejonach, gdzie woda jest miękka lub pochodzi z torfowisk, gdyż w takiej wodzie ołów łatwiej się rozpuszcza. 
Ołów może być również wdychany:
- z kurzem,
- z dymem z papierosów (1 mcg na papierosa),
- w spalinach z benzyny ołowiowej ( emituje do atmosfery przeciętnie 2 kg ołowiu rocznie)
- wchłaniany przez skórę albo wchłaniany w żołšdku z pożywienia, wody i dymu tytoniowego.

Przewlekłe zatrucie może zaczynać się następujšcymi objawami:
osłabienie mięœni i energii ciała, zaparcia, blada skóra i kolka jelitowa.
Charakterystyczne dla zatrucia jest pojawienie się wokół szyjek zębów szarawego ršbka ołowiowego, a także anemia, wstręt do9 jedzenia i uszkodzenie układu nerwowego objawiajšce się drżeniem mięœni i porażeniami.

Nadmiar ołowiu może równiez spowodować uszkodzenie czynnoœci nerek, przemijajšca lub stała œlepotę wywołana uszkodzeniem nerwu, drgawki i œmierć jeœli leczenie nie powstrzyma postępujšcych procesów degeneracyjnych, a chory będzie wcišż przebywał w skażonym ołowiem œrodowisku.

Podobnie w ostrym zatruciu ołowiem stwierdza się bóle brzucha, biegunkę, wymioty, mogš równiez wystšpić drgawki i porażenia. Leczenie polega na podawaniu zwišzków chelatowych i wielu produktów odtruwajšco-oczyszczajšcych,  które eliminujš z krwioobiegu i usuwajš ołów z organizmu.
Stosuje się Power Mins, Ocean21, C 1000, Omega 3, Nopalin i wiele innych suplementów. Więcej -  CHELATOTERAPIA >>

*****************

Polon (Po, łac. polonium) to radioaktywny metal ciężki.
Polon  - pierwiastek chemiczny z grupy metaloidów bloku p w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy Polski. Pierwiastek ten został odkryty w 1898 r. przez Marię Skłodowskš-Curie i Piotra Curie - w tym samym roku co rad.

Polon występuje w skorupie ziemskiej w œladowych iloœciach w rudach uranu. Najtrwalszym, naturalnie występujšcym izotopem jest izotop 210, który ma czas połowicznego rozpadu 138 dni polon 210. Polon występuje naturalnie w złożach rud uranu, jako tlenek. Czysty polon jest silnie radioaktywnym, srebrzystoszarym metalem. Polon wprowadzony do organizmu jest silnie toksyczny. Względnie najtrwalszy jest izotop polon 209. Okres jego połowicznego rozpadu to aż 105 lat!  Nie występuje on jednak naturalnie -został otrzymany w wyniku sztucznej syntezy jšdrowej poprzez bombardowanie bizmutu neutronami.

Skšd bierze sie polon w dymie tytoniowym?
Do atmosfery trafiajš jako produkty rozpadu promieniotwórczego, a następnie opadajš na powierzchnię. W rezultacie kumulujš się w naziemnych częœciach roœlin, również tytoniu. W przeprowadzonych badaniach dowiedziono, że 87% ogólnej iloœci polonu w roœlinie trafia do liœci.

Duże stężenie polonu 210 stwierdzono w organizmie rosyjskiego polityka Aleksandra Litwinienko, otrutego w listopadzie 2006 roku w Londynie.

Obecnie jest czasami stosowany jako wygodne, wysokowydajne Ÿródło czšstek alfa. Promieniowanie alfa jest bardzo silnie pochłaniane. Nawet kilka centymetrów powietrza stanowi całkowitš osłonę przed tym promieniowaniem. Podobnie kartka papieru, albo naskórek pochłania całkowicie promienie alfa. Jednak w przypadku pokarmów lub wdychanego powietrza promieniowanie alfa może być zabójcze. Kiedy już radioaktywny materiał znajdzie się w ciele człowieka wytwarzane przez niego czšstki alfa bardzo silnie jonizujš tkanki. Prowadzi to do poważnych uszkodzeń i choroby popromiennej. Osoba, która zetknęła się z materiałem wytwarzajšcym promieniowanie alfa (np. aktywni i bierni palacze lub palacze w piecach hutnicznych lub grzewczych), powinna poddać się dekontaminacji.

===

Historyk nauki, Robert Proctor, zwraca uwagę na to, że większoœć ludzi styka się z tš truciznš na co dzień, gdyż jest polon składnikiem dymu papierosowego. Co więcej, przemysł tytoniowy ma od dawna tego pełnš œwiadomoœć.  Robert Proctor jest profesorem Uniwersytetu Stanforda w Palo Alto i często zeznaje w procesach sšdowych przeciwko wielkim koncernom tytoniowym.

Naukowcy przez długi czas spierali się, czy radioaktywnoœć dymu papierosowego pochodzi od opadów radioaktywnych, osadzajšcych się na liœciach tytoniu, czy też jest pobierana przez roœliny w sposób naturalny, z podłoża. Bardziej prawdopodobna wydaje się ta druga teza. Poprzez korzenie roœliny pobierajš z gleby produkty rozpadu uranu. Na poczštku jest to radioaktywny ołów, który ulega rozpadowi na polon 210, będšcy najistotniejszym izotopem promieniotwórczym, zawartym w dymie papierosowym. 
Dawka polonu zawarta w jednym papierosie jest niewielka – ok. 1,5 milibekerela w jednym papierosie. Z każdym wypalonym papierosem człowiek przyjmuje zatem tyle atomów polonu, że przeciętnie co 11 minut jeden z nich ulega rozpadowi. Dlatego, trudno jest powiedzieć, jakš rolę odgrywa polon 210 przy powstawaniu chorób nowotworowych. W każdym razie, izotop ten należy do najsilniejszych Ÿródeł promieniowania alfa i jest najbardziej zabójczš formš promieniowania, którš człowiek wdycha.
Czas połowicznego rozpadu polonu wynosi 138 dni, a więc – przy porównaniu tych samych dawek iloœciowych - jest kilka tysięcy razy bardziej promieniotwórczy niż rad, uran czy pluton. ródła promieniowania alfa przytwierdzajš się do tkanki płuc i napromieniowujš przez dziesięciolecia okoliczne tkanki. Stšd też górnicy, pracujšcy w kopalniach uranu, dostajš raka płuc. Wdychajš izotopy radonu, które mutujš komórki pęcherzyków płucnych. Nikt nie wie, ile zmian genetycznych potrzeba, by wywołać raka płuc, ale promieniowanie może na pewno dokończyć ten proces. Z badań na gryzoniach, którym podawano polon do wdychania, wynika, że nawet same izotopy mogš doprowadzić do wystšpienia raka płuc.

Robert Proctor twierdzi, iż w tajnych archiwach koncernów tytoniowych można znaleŸć zapiski już z lat 50. o dyskusjach nad promieniotwórczym zagrożeniem, płynšcym z dumy papierosowego. Wtedy najbardziej dyskutowano o radioaktywnym potasie. Ale do przełomu doszło w 1964 roku, kiedy Edward Radford i Wilma Hunt z Uniwersytetu Harvarda opublikowali szczegółowe pomiary, dotyczšce promieniotwórczego polonu zawartego w dymie papierosowym.

Czasopismo „Science” opublikowało tę informację dwa tygodnie po ukazaniu się raportu Ministerstwa Zdrowia, który potwierdził, że palenie tytoniu wywołuje raka płuc. Wielu naukowców było wtedy zdania, że przyczynš, dla której palenie papierosów jest zabójcze dla człowieka, była radioaktywnoœć. Naukowcy z koncernów tytoniowych zaczęli wtedy przeprowadzać tajne badań, które miałyby sprawdzić, ile polonu jest w tytoniu i czy bogate w uran nawozy sztuczne mogš być za to odpowiedzialne.

Robert Proctor uważa, iż firmy tytoniowe od dawna wiedzš o tym, ale to nie wszystko. W tajnych archiwach koncernów tytoniowych znajdujš się setki raportów badawczych, dotyczšcych polonu. Z innych dokumentów można się dowiedzieć, czy specjalne filtry mogłyby wyeliminować polon. Były to frustrujšce badania, gdyż tak naprawdę bardzo trudno jest usunšć z dymu papierosowego truciznę bez koniecznoœci zastšpienia jej innš. Gdy się usunie smołę, człowiek wdycha więcej nikotyny, która podczas spalania produkuje rakotwórcze nitrozaminy>>.

Papierosy z filtrami i mniejszš zawartoœciš nikotyny to mit!

Robert Proctor tłumaczy, że filtr to jest mit. Nie ma czegoœ takiego jak czysty dym. To tylko sposób uspokajania opinii publicznej, chociaż koncerny papierosowe od ponad trzydziestu lat wiedzš, że działanie samego tytoniu jako filtra daje podobne efekty, jak acetat celulozy, obecnie stosowany w filtrach.

Z tego powodu wielu przeciwników papierosów domaga się zakazu stosowania filtrów. Filtry przynoszš oszczędnoœci dla koncernów tytoniowych, a ludzie myœlš, że palš zdrowiej. To samo dotyczy papierosów w wersji „light”. Ludzie, którzy przerzucajš się na lżejsze papierosy, zazwyczaj bardziej się zacišgajš lub po prostu palš więcej i częœciej.

W dymie papierosowym jest ich kilkadziesišt. Do najważniejszych należš: arsen, benzopiren, nitrozaminy i diabelska mieszanka z policyklicznych węglowodorów aromatycznych, aldehydów, fenolu itd.
Smoła i nikotyna to najsilniejsze trucizny.

Przeciętny papieros zawiera około 10 miligramów smoły. Każdego roku pali się 5,7 miliardów papierosów – z takiej iloœci można by utworzyć łańcuch biegnšcy z Ziemi do Słońca i z powrotem z objazdem przez Mars!
To znaczy, że palacze spalajš co roku około 57 milionów kilogramów smoły. To zaœ wystarczy, by napełnić po brzegi 5700 wagonów, każdy dziesięcioma tonami smoły. 
WeŸmy arsen – przeciętny papieros zawiera 0,2 miligrama tej œmiertelnej trucizny. To oznacza, że palacze rokrocznie wdychajš na całym œwiecie milion kilogramów arsenu. To samo dotyczy cyjanidu, którego palacze wdychajš rokrocznie też około miliona kilogramów. Dlatego, nikogo nie dziwi, że w skali œwiatowej palenie jest najczęstszš przyczynš œmierci, której dałoby się uniknšć.

Œwiatowa Organizacja Zdrowia szacuje, że do 2020 roku tytoń zabije 10 milionów ludzi rocznie, z tego jednš trzeciš w Chinach. W XX wieku papierosy zabiły około 100 milionów ludzi, a jeœli sytuacja się dramatycznie nie zmieni, to w tym wieku zabijš prawie miliard ludzi.

Robert Proctor zeznawał jako ekspert w kilku procesach przeciw koncernom tytoniowym. Czy wiesz, jakich pomysłowych metod ludzie używajš, żeby ukryć tego rodzaju informacje?

Robert Proctor opowiada: "O wiele bardziej pomysłowych, niż może nam się wydawać. Jestem wzywany jako ekspert, który ma stwierdzić, kto, co i kiedy wiedział. Wydaję więc ekspertyzę, kiedy okreœlone zagrożenie, zwišzane z paleniem tytoniu, zostało odkryte w kręgach naukowych, a kiedy w laickich. Koncerny tytoniowe zazwyczaj wygrywajš większoœć procesów. Ich prawnicy twierdzš, że „każdy dobrze wie”, że palenie jest szkodliwe i dlatego palacze sš sami sobie winni. Palacze byli zaœ „wystarczajšco ostrzegani. Nie wydaje się to jednak aż takie oczywiste. Jeszcze dziœ to, że papierosy zawierajš substancje promieniotwórcze, nie jest wcale powszechnie wiadome. Podobnie ludzie nie wiedzš, jakie jeszcze inne œmieci znajdujš się w tytoniu, oraz co mogš one powodować. Ilu ludzie wie na przykład, że palenie może wywołać raka pęcherza moczowego i raka piersi?

Ile osób wie, że papierosy sš jednš z najważniejszych przyczyn utraty wzroku, i że filtry zostawiajš w płucach plastyfikatory, używane do produkcji płytek PCV? Kto zdawał sobie sprawę z tego, że filtry marki Kent zawierały miliony włókien azbestu krokidolitowego, powodujšc ciężkš chorobe płuc -  azbestozę?

Firmy tytoniowe cišgle tłumaczš się „ogólnš wiedzš” palaczy, ale może powinniœmy się raczej skoncentrować na „ogólnej niewiedzy”. Przemysł papierosowy zawsze podważał realnoœć tego pojęcia lub domagał się większej iloœci badań. Badania te majš zaœ na celu tylko odwrócenie uwagi. My w Stanford badamy właœnie, jak wytwarza się niewiedzę. Jest to naprawdę sztuka – nazywamy jš agnotologiš*.


Rtęć jest jednš z najbardziej toksycznych substancji jakš znamy. Rtęć - Rtęć jest metalem ciężkim silnie trujšcym, ma też zdolnoœć kumulowania się w organizmie. Rtęć jest 5 razy bardziej toksyczna niż ołów. Jej głównym Ÿródłem współczeœnie sš ryby, œrodki chwastobójcze, grzybobójcze (chronišce nasiona przed pleœniš), znajduje sie w plombach agalmatowych i szczepionkach (fluorki rtęci) oraz pyły powstajšce przy spalaniu węgla.

Może występować w przyrodzie w różnych postaciach, jako:

  • rtęć organiczna (dimetylo- i metylortęć)

  • rtęć nieorganiczna (sole rtęci)

  • rtęć atomowa

Rtęć i większoœć jej zwišzków jest silnie toksyczna i stanowi częste zanieczyszczenie œrodowiska. Jeżeli dostanie się do œrodowiska wodnego, mikroorganizmy metylujš jš i w ten sposób powstaje zwišzek metaloorganiczny - dimetylortęć. Jest on rozpuszczalny w tłuszczach, a zarazem bardzo toksyczny i trwały - jest to główna postać rtęci, która dostaje i kumuluje się w żywych organizmach. W starożytnoœci rtęci używano do produkcji luster. W zwišzku z tym wielu ludzi chorowało. Rtęć rozpuszcza metale, tworzšc amalgamaty (z wyjštkiem żelaza, platyny, wolframu i molibdenu). Wykazuje dużš lotnoœć – w temperaturze 20°C w powietrzu znajduje się 14 mg Hg na m3 w stanie równowagi dynamicznej. Dawka progowa rtęci, czyli stężenie uważane za bezpieczne wynosi 0,05 mg Hg na m3 powietrza, dlatego rozlana rtęć stanowi potencjalne niebezpieczeństwo zatrucia. Rtęć w œrodowisku w postaci dimetylortęci była przyczynš kilku przypadków masowego skażenia œrodowiska. Zatrucie rtęciš (rtęcica) powoduje głównie polineuropatie i encefalopatię.

Polineuropatia (lub zespół obwodowy) to zespół uszkodzenia nerwów obwodowych.

Polineuropatia obejmuje swym zasięgiem rozmaite procesy chorobowe mogšce doprowadzić do uszkodzenia obwodowego układu nerwowego, który obejmuje nerwy obwodowe, sploty nerwowe i korzenie nerwowe. Wyróżnia się choroby zwišzane z:

  • uszkodzeniem jednego nerwu, splotu czy też korzenia

  • niesymetryczne zajęcie kilku odległych od siebie nerwów

  • symetryczne uszkodzenie wielu nerwów

Encefalopatia (gr. encephalicus - mózgowy; gr. pathos choroba, cierpienie) to ogólne okreœlenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia, którego skutkiem sš różnego rodzaju zaburzenia zachowania, zwane charakteropatiš.

Mogš to być toksyny przy niewydolnoœci wštroby lub nerek, trucizny takie jak metale ciężkie (ołów, rtęć), alkohol etylowy i wiele innych. Coraz częœciej mówi się o zakaŸnych (wywoływanych przez priony), gšbczastych postaciach encefalopatii okreœlanych skrótem TSE.

Generalnie termin encefalopatia charakteryzuje się następujšcymi cechami:
- œciœle okreœlona przyczyna powodujšca uszkodzenie mózgu
- zespół neurologiczny o charakterze rozlanym lub rozsianym
- zespół psychoorganiczny, zwykle otępienny

Niezależnie od przyczyny choroby można wyróżnić różne zaburzenia w przebiegu zespołu obwodowego:

  • zaburzenia ruchowe, wiotki niedowład mięœni z ich zanikiem, gdzie dochodzi do opadania ršk i stóp

  • zaburzenia czuciowe – dotknięte chorobš sš wszystkie rodzaje czucia, także odczuwanie wibracji, a objawy majš charakter postępujšcy, dotyczš zazwyczaj częœci ciała przykrytych rękawiczkami i skarpetkami

  • zaburzenia o innym charakterze, np. zaburzenia funkcji zwieraczy czy zniesienie odruchów głębokich

  • zaburzenia autonomiczne pod postaciš suchej lub nadmiernie potliwej skóry i jej postępujšcemu rogowaceniu, zasinieniu i licznymi zmianami troficznymi, obejmujšcymi również paznokcie

Polineuropatie występujš w różnych jednostkach chorobowych. Można tu wyróżnić między innymi:

  1. polineuropatię cukrzycowš, gdzie do zmian dochodzi w przebiegu cukrzycy

  2. polineuropatia alkoholowa

  3. polineuropatyczne choroby dziedziczne np. strzałkowy zanik mięœni

  4. polineuropatia w przebiegu porfirii

  5. polineuropatie toksyczne i polekowe np. arsenowa lub talowa

  6. polineuropatia cišżowa

  7. polineuropatie zakaŸne i zapalne

Analiza na obecnoœć rtęci aparatem na podczerwień >>>
ródło: pl.wikipedia.org


Stront (Sr, łac. strontium) - pierwiastek chemiczny z grupy metali ziem alkalicznych w układzie okresowym. Należy też do grupy radionuklidów. Stront 90 Sr wywołuje dolegliwoœci kostne - najczęœciej martwica aseptyczna koœci.

Stront został uznany za pierwiastek w 1790 roku przez A. Crawforda - chemika pochodzenia szkocko-irlandzkiego. Nazwa pochodzi od szkockiej miejscowoœci Strontian, które w języku celtyckim oznacza „miejsce wróżek”.
Niezależnie od Williama Cruickshanka w 1790 odkrył stront, wyodrębniony  - czysty metaliczny stront uzyskał póŸniej Humphry Davyw Londynie

Pierwiastek ten posiada 23 izotopy z przedziału mas 79-98. Trwałe sš cztery z nich - 84, 86, 87 i 88, które też stanowiš naturalny skład izotopowy tego pierwiastka. Promieniotwórczy izotop 90Sr jest jednym z najgroŸniejszych produktów wybuchów jšdrowych. Gromadzi się w tkance kostnej, emituje silne promieniowanie β, a jego czas połowicznego zaniku wynosi aż 29 lat.

Stront 90 odkłada się w szpiku kostnym i niszczy go. Zgodnie z obserwacjami japońskich lekarzy, zagorzali zwolennicy zielonej herbaty nawet po atomowym uderzeniu na Hiroshimę mieli większš szansę przeżycia od ludzi pijajšcych zielona herbatę jedynie sporadycznie. Zgodnie z wynikami badań prowadzonych w Shizuoka za sprawš regularnego picia zielonej herbaty wchłanianie przez ludzki organizm strontu 90 zmniejsza się o około 30 procent. Jak sie okazuje, zielona herbata minimalizuje możliwoœci odkładania się w ludzkim organizmie strontu 90. Do wzrostu stężenia tego niebezpiecznego pierwiastka dochodzi w wyniku skażeń radioaktywnych i wypadków w elektrowniach atomowych.

Stront tworzy tlenki, wodorotlenki, fluorki oraz sole kwasów organicznych.

Znaczenie biologiczne strontu - żadne. Pierwiastek ten może być tak samo przyswajany jak wapń przez organizm i zastępować go we wszystkich funkcjach, np. wbudowywujšc się w tkankę kostnš. Gdy wchłaniane sš jego izotopy stabilne, wówczas nie ma to żadnego wpływu na funkcjonowanie organizmu. Gdy jednak jest to izotop 90Sr, wówczas pozostaje on długo  w organizmie i napromieniowuje go od wewnštrz przez długie lata (do 29 lat) uniemożliwiajšc skuteczne przeprowadzenie odkażenia organizmu po jego wchłonięciu.

Czysty stront reaguje wybuchowo z wodš i może zapalić się na powietrzu. Stront w czystej postaci jest stosowany jako dodatek do niektórych gatunków szkła - np. stosowanych do produkcji ekranów telewizyjnych. Ze względu na to, że barwi płomień intensywnym, karmino-czerwonym kolorem jego sole sš dodawane do ogni sztucznych i rakiet sygnałowych.


Jak się ratować?

1/Dekontaminacja – proces polegajšcy na usunięciu i dezaktywacji substancji szkodliwej (chemikaliów, materiałów radioaktywnych, czynników biologicznych), która zagraża życiu lub zdrowiu ludzi poprzez kontakt bezpoœredni lub używane sprzęty. Dekontaminacji poddawani sš zarazem ludzie, zwierzęta, jak i œrodowisko nieożywione (infrastruktura itd.).

Rodzaje dekontaminacji

  • fizyczna

    • woda – zmycie czšstek substancji z ciała

    • woda z mydłem, a następnie posypanie talkiem lub mškš

    • mechaniczna – starcie œrodka odkażajšcego ze skóry skażonego

  • chemiczna

    • woda – zmycie czšstek substancji

    • wybielacze stosowane w domu – do odkażania sprzętu używa się stężenia 5%, do skóry 0,5%. Nie wolno stosować na uszkodzonš skórę!

2/ W jaki sposób usuwać metale ciężki z wnetrza organizmu?

1/ Chelatoterapia http://www.faceci.com.pl/chelaty.html

2/ Chlorofil - http://www.algi.pl
           oraz http://www.suplementy-online.eu/details-78.html

3/ Pro Selenium - http://www.suplementy-online.eu/details-78.html

Podstawowe kanały odtruwania organizmu , które należy pilnie udrożnić:
jelito - http://www.algi.pl/jelito.html
wštroba - http://www.faceci.com.pl/watroba.html
nerki - http://www.algi.pl/nerki.html
układ limfatyczny - http://www.algi.pl/uklad_limfatyczny.html
zastępcze kanały wydalnicze - http://www.algi.pl/uklad_limfatyczny2.html

Więcej - http://www.algi.pl/chlorofil_detoksykacja.html
 oraz  http://www.gronkowiec.pl/oczyszczanie.html

4/ C 1000 - http://www.suplementy-online.eu/details-66.html
 http://www.euromentor.org.pl/autoryzacja/subskrypcja_nr200504.html

5/ Odtruwajšco-oczyszczajšce plastry Detox Patch
Szczegóły - http://www.faceci.com.pl/plastry_schorzenia.html
                http://www.suplementy-online.eu/details-90.html

 

Oczyszczanie z toksyn poprzez stopy

Ponieważ podczas zatrucia organizmu toksynami wiele kanałów oczyszczania działa jeszcze nieprawnie, a czas ich udrożnienia wymaga wytrwałoœci, warto równolegle usprawnić kurację i pobudzać receptory na stopach przykładajšc detoksykujšce plastry Detox Patch. Dzięki działaniu osmozy możemy odtruwać organizm korzystajšc z dodatkowego kanału oczyszczania na stopach - stosujšc oczyszczajšce plastry -  Detox Patch - szczegóły tutaj :
 http://www.euromentor.org.pl/autoryzacja/subskrypcja_nr200702.html

***********************

Wpisz się do bezpłatnej SUBskrypcji
- zawiadomimy Cię o nowoœciach w naszym serwisie.

Zobacz nasze opracowanie  NEWSLETTER na temat grzybów w organizmie   TUTAJ

Jeœli masz problem - pomożemy Ci w jego rozwišzaniu
napisz do nas - Kontakt


*Agnotologia to nowa dziedzina nauki, badajšca przypadki kulturowo uwarunkowanego wytwarzania i utrzymywania stanu niewiedzy. Niewiedza może powstawać wskutek np. stałego pomijania danego tematu przez media, celowej strategii władz, zahamowania rozwoju jakiejœ technologii wskutek braku zainteresowania lub apatii społeczeństwa. Jak twierdzi Robert Proctor, agnotologia odpowiada na pytanie: dlaczego czegoœ nie wiemy i w jaki sposób tracimy pozyskanš wczeœniej wiedzę.

© Copyright 2003 by R&P Zarzyccy
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Optymalizowano dla MS Internet Explorer 5.0 i rozdzielczoœci 1024 x 768    PL ISO 8859-2

   Wykorzystywanie całoœci lub fragmentów serwisu bez pisemnej zgody autorów jest zabronione i będzie œcigane z całš surowosciš polskiego i europejskiego prawa.