Strona domowa Gronkowiec O Paraprotex' ie Grzybica Kontakt z nami
 
Szukaj w serwisie:
 

Subskrypcja
Tu wpisz swój e-mail


 

Dowiedz się więcej o subskrypcji informacji od nas

 
 
 

 

Inne hity firmy CaliVita International

 

 
 
 
   

 Zrób przysługę znajomym potrzebującym pomocy

 

 
 
 
   

 

Odwiedź witrynę o Noni - SUPER

 

 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

racowanie graficzne & hosting IHE

 
 
 

.

Gronkowce    Bakterie  Przetrwanie     Gronkowiec złocisty    Wirulencja 
  Zakażenie    Autoszczepionka    Antybiotyki    Immunologia   Probiotyki    Dieta 
 Leki farmakologiczne  Medycyna naturalna Fitoterapia    S.O.S.    subskrypcja  
Toksyny Pasożyty   Słownik  Sonda   Komentarz  Ocean21Noni
 Śmiertelna bakteria 
ZENTHONIC  Klub CaliVita 


Skażenia -> LEKI FARMAKOLOGICZNE (CHEMIA)

1    2    3    4   5   6


» Leki przeciwpadaczkowe «Orfiril 300 retard

Nazwa handlowa: Orfiril 300 retard Grupa terapeutyczna:

Producent: Desitin
Ulotka producenta: Informacja o leku dla pacjenta

Należy zapoznać się z właściwościami leku przed zastosowaniem

Choroby i śmierć w pastylkach na receptę

Orfiril® 300 retard

tabletki dojelitowe o przedłużonym działaniu 300 mg

(Natrii valproas)

Skład:

Substancja czynna: 1 tabletka dojelitowa o przedłużonym działaniu zawiera 300 mg walproinianu sodu

Substancje pomocnicze: siarczan wapnia, metylowana koloidalna krzemionka, kopolimer kwasu metaakrylowego (Typ C), behenian wapnia, talk, żelatyna, dwutlenek tytanu, triacetin, makrogol 6000, woda oczyszczona.

Opis działania

Kwas walproinowy jest lekiem przeciwpadaczkowym. Nasila procesy hamowania w ośrodkowym układzie nerwowym zależne od przekaźnictwa GABA-ergicznego oraz zmniejsza napływ jonów wapnia do komórki (blokuje kanały jonowe typu T), blokuje napływ jonów sodu i zwiększa przepuszczalność błony komórkowej dla jonów potasu. Walproinian sodu szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, stężenia maksymalne w osoczu osiąga po 2–8 godzinach.

Wskazania

— uogólnione napady padaczkowe w postaci napadów nieświadomości, napadów miokionicznych i toniczno-klonicznych, — napady częściowe i wtórnie uogólnione, — zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zapobieganie nawrotom w przypadkach niepowodzenia terapii związkami litu lub gdy istnieją przeciwwskazania do ich stosowania.

Przeciwwskazania

— uczulenie na kwas walproinowy lub inne składniki leku (patrz: Skład),
— choroby wątroby w wywiadach pacjenta i osób spokrewnionych, oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub trzustki,
— śmierć rodzeństwa spowodowana niewydolnością wątroby w przebiegu leczenia kwasem walproinowym.

- Bezwzględne przeciwwskazania:
- niewydolność nerek
- niedoczynność gruczołu tarczowego
- niewydolność krążenia
- zaburzenia przemiany wodno-elektrolitowej

- Względne przeciwwskazania:
- łuszczyca
- ciężkie organiczne choroby OUN (ośrodkowy układ nerwowy) u dzieci

Ostrzeżenia specjalne i środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie należy stosować walproinian sodu:
— w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi u małych dzieci,
— u pacjentów z przebytym uszkodzeniem szpiku kostnego,
— u dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym głębokim z ciężkimi postaciami napadów,
— w zaburzeniach układu krzepnięcia,
— w rzadkich wrodzonych chorobach uwarunkowanych niedoborem enzymów,
— u pacjentów z niewydolnością nerek lub hipoproteinemią.

W rzadkich przypadkach obserwowano ciężkie, śmiertelne uszkodzenia wątroby. Do grupy zwiększonego ryzyka należą niemowlęta oraz dzieci poniżej 3 roku życia z ciężkimi postaciami padaczki, szczególnie związanymi ze zmianami organicznymi mózgu, z upośledzeniem umysłowym lub wrodzonymi chorobami metabolicznymi.
Walproinian sodu może być stosowany w powyższych przypadkach w monoterapii z zachowaniem szczególnej ostrożności. Częstość występowania uszkodzeń wątroby znamiennie obniża się w grupie dzieci starszych (zwłaszcza powyżej 10 roku życia). W większości przypadków uszkodzenie wątroby było obserwowane w okresie pierwszych 6 miesięcy leczenia, za okres krytyczny przyjmuje się 2–12 tydzień leczenia, większość pacjentów przyjmowała więcej niż jeden lek przeciwpadaczkowy. Dzieci i młodzież należy wnikliwie obserwować w okresie pierwszych 6 miesięcy leczenia.

 Uszkodzenie wątroby o ciężkim przebiegu, prowadzące do niewydolności i zgonu, może być poprzedzone niespecyficznymi objawami: zwiększeniem częstości napadów, złym samopoczuciem, utratą łaknienia, bólem w nadbrzuszu niewiadomego pochodzenia, wymiotami, miejscowym lub uogólnionym obrzękiem, sennością, zaburzeniami świadomości, pobudzeniem.

Badanie lekarskie i badania dodatkowe zaleca się wykonać młodzieży (powyżej 14 lat) i dorosłym we wszystkich przypadkach przed rozpoczęciem leczenia i co miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy leczenia. U wszystkich dzieci należy oznaczać: parametry określające czynność wątroby (aminotransferazy, bilirubina, stężenie całkowite białka osocza), układ krzepnięcia (czas kaolinowokefalinowy, stężenie fibrynogenu, czynnik VIII), morfologię krwi (z oznaczeniem liczby płytek krwi), lipazę, alfa-amylazę w moczu przed rozpoczęciem leczenia, w 1., 3., 5., 7, i 9. tygodniu leczenia, następnie co 4 tygodnie do końca 6 miesiąca leczenia.

Należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia przemijającego wzrostu aktywności enzymów wątroby bez związku z uszkodzeniem wątroby, zwłaszcza we wstępnym okresie leczenia.

W przypadku wystąpienia apatii, senności, wymiotów, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz wzrostu częstości napadów wskazane jest oznaczenie stężeń kwasu walproinowego i amoniaku w surowicy.

Może być wtedy konieczne zmniejszenie dawki.

W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić nudności, niekiedy z wymiotami i utratą łaknienia. Zwykle ustępują samoistnie lub po obniżeniu dawki.

Jeżeli wystąpią objawy wymienione w punkcie: Działania niepożądane, należy wykonać badania czynności wątroby, układu krzepnięcia, oznaczyć aktywność lipazy, amylazy w moczu. Przed zabiegami chirurgicznymi lub stomatologicznymi należy wykonać badania układu krzepnięcia.

Objawy niepożądane

- drżenie rąk (można łagodzić z pomocą ß-blokerów, np. propranololu)
- nadmierna sedacja
- nudności, poliuria, polidypsja
- zaburzenia pamięci
- przyrost masy ciała

Zatrucie

- toksyczne zapalenie mózgu:
- drgawki
- objawy splątania
- śpiączka
- zaburzenia rytmu serca

Postępowanie w zatruciu: hemodializa.

Stosowanie w okresie ciąży i karmienia

Odnotowano zwiększone ryzyko wystąpienia u płodu przepukliny oponowo-rdzeniowj (1–2%) podczas stosowania walproinianu sodu u matki w I trymestrze ciąży. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych mogą wystąpić inne zaburzenia, w tym płodowy zespół leków przeciwdrgawkowych. Ryzyko wystąpienia wad rozwojowych jest wyższe w przypadku politerapii.

Należy informować lekarza o planowanej ciąży.

Jeżeli nie można uniknąć stosowania walproinianu sodu, należy podawać go w monoterapii, w najmniejszej dawce zapewniającej kontrolę napadów (zwłaszcza w pierwszym trymestrze).

Występowanie wad rozwojowych jest związane ze stężeniami maksymalnymi, dawkę dobową należy więc podzielić na kilka małych, aby zapewnić stałe stężenie leku w osoczu w ciągu doby zwłaszcza między 20. i 40. dniem ciąży. Wskazane jest systematyczne oznaczanie poziomu leku w osoczu z uwagi na możliwość dużych zmian stężenia leku w okresie ciąży, nawet przy stałym dawkowaniu.

Stężenie wolnego kwasu walproinowego pozostaje w przybliżeniu stałe w pierwszym i drugim trymestrze, natomiast w trzecim trymestrze obserwuje się trzykrotny wzrost poziomu, tendencja ta utrzymuje się do porodu. W czasie leczenia zaleca się w okresie planowania i trwania ciąży podawanie kwasu foliowego. Zaleca się diagnostykę prenatalną (USG, oznaczanie stężenia alfafetoproteiny) w celu wczesnego wykrycia wad rozwojowych.

Nagłe odstawienie lub niekontrolowane obniżenie dawki może prowadzić do wystąpienia napadów padaczkowych u ciężarnej, stanowiąc zagrożenie dla matki i płodu.

Walproinian sodu wydzielany jest do mleka matki w ilościach niewielkich, zaleca się zaprzestanie karmienia piersią.

Lek przeciwpadaczkowy – kwas walproinowy powoduje dużo wyższe ryzyko zgonu płodu oraz wad wrodzonych niż inne leki używane w celu leczenia padaczki. Więcej >>

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych

Lek może ograniczać sprawność reagowania i zdolność do aktywnego uczestnictwa w ruchu drogowym lub obsługi maszyn w początkowym okresie leczenia, podczas stosowania dużych dawek lub jednocześnie z innymi lekami psychotropowymi, zwłaszcza w przypadku równoczesnego spożycia alkoholu.

Interakcje

Orfiril® może potęgować działanie sedatywne (uspokajające) środków nasennych zawierających barbiturany oraz leków psychotropowych (neuroleptycznych i przeciwdepresyjnych). Nie należy przyjmować tych preparatów z kwasem walproinowym bez porozumienia z lekarzem. Szczególne znaczenie kliniczne ma podwyższenie przez kwas walproinowy stężenia fenobarbitalu, co może objawiać się ciężką sedacją. Stosując fenytoinę, należy pamiętać, że dodanie Orfirilu lub zwiększenie jego dawki może prowadzić do zwiększenia frakcji wolnej fenytoiny bez zmiany stężenia fenytoiny całkowitej, a w konsekwencji do wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza encefalopatii. Hamuje metabolizm lamotriginy.

Felbamat zwiększa zależne od dawki stężenie frakcji wolnej kwasu walproinowego o 18%. Kwas walproinowy może zwiększać stężenie felbamatu w osoczu o około 50%. Może również zaburzać metabolizm i wiązanie przez białka osocza innych leków, np. kodeiny.

Fenobarbital, fenytoina i karbamazepina mogą przyspieszać metabolizm kwasu walproinowego, a przez to zmniejszać jego skuteczność.

Równoczesne stosowanie kwasu walproinowego i leków przeciwzakrzepowych lub kwasu acetylosalicylowego może zwiększać tendencję do krwawień. Kwas acetylosalicylowy zmniejsza także stopień wiązania kwasu walproinowego przez białka osocza. Zaleca się systematyczne kontrole układu krzepnięcia. Nie należy podawać razem walproinianu sodu i kwasu acetylosalicylowego w bólu czy gorączce, szczególnie u dzieci i niemowląt.

Erytromycyna i cimetydyna zwiększają stężenie kwasu walproinowego.

U chorych na cukrzycę z podejrzeniem kwasicy ketonowej należy uwzględnić możliwość wystąpienia fałszywie dodatnich wyników badania moczu na obecność ciał ketonowych, ponieważ kwas walproinowy jest częściowo metabolizowany do związków ketonowych.

Walproinian sodu nie zmniejsza skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych, ponieważ nie indukuje enzymów mikrosomalnych wątroby. Leki i substancje zaburzające czynność wątroby (w tym alkohol) mogą zwiększać hepatotoksyczność kwasu walproinowego.

Działania niepożądane

- nudności
- drżenia
- nadmierna sedacja
- wypadanie włosów
- przyrost masy ciała
- rzadko: zapalenie wątroby, trzustki, agranulocytoza

Dawkowanie

O ile lekarz nie zaleci inaczej dawka początkowa wynosi 5–10 mg/kg masy ciała, należy ją stopniowo zwiększać o około 5 mg/kg masy ciała co 4–7 dni do osiągnięcia działania leczniczego lub wystąpienia objawów niepożądanych. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 2400 mg walproinianu sodu. Pełne działanie leku jest w niektórych przypadkach obserwowane dopiero po upływie 4–6 tygodni. Z tego względu nie należy zbyt wcześnie zwiększać dawki dobowej ponad dawki średnie.

Średnia dawka dobowa w leczeniu długotrwałym wynosi:
— młodzież 25 mg/kg masy ciała,
— dorośli 20 mg/kg masy ciała.

Całkowita dawka dobowa może być podzielona na 1–2 dawki pojedyncze.

Zaleca się następujący schemat dawkowania:

Padaczka:

Młodzież (40,0–60,0 kg masy ciała) 600–1500 mg/dobę

Dorośli 60,0 kg i powyżej 1200–2100 mg/dobę

Ostre stany maniakalne:

Gdy pożądany jest szybki efekt terapeutyczny, leczenie można rozpocząć od dawki 20 mg/kg m.c./dobę w dawkach podzielonych oraz kontynuować leczenie, dostosowując dawki podtrzymujące do stanu klinicznego.

Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej:

Dawkę początkową 5–10 mg/kg m.c./dobę należy stopniowo zwiększać stosownie do stanu klinicznego.

Jeżeli Orfiril® stosuje się jednocześnie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi lub zastępuje on wcześniejsze leczenie, należy niezwłocznie zmniejszyć dawkę dotychczasowych leków, zwłaszcza w przypadku fenobarbitalu. Jeśli zachodzi konieczność przerwania dotychczasowego leczenia, leki należy odstawiać stopniowo.

Z uwagi na zmiany metabolizmu walproinianu sodu po odstawieniu innych leków przeciwpadaczkowych, należy kontrolować stężenie walproinianu w surowicy w ciągu 4–6 tygodni od zakończenia ich stosowania i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę dobową walproinianu sodu.

Dawkę należy dobierać tak, aby stężenie leku we krwi w stanie równowagi (oznaczone przed podaniem pierwszej w ciągu dnia dawki) nie przekraczało 100 µg/ml.

Okres leczenia i wielkość dawki są indywidualnie zróżnicowane i określone przez lekarza. Leczenie przeciwpadaczkowe jest długotrwałe, powinno być prowadzone przez lekarza specjalistę (neurologa).

Decyzję o odstawieniu leczenia można podjąć najwcześniej po dwu-, trzyletnim okresie bez napadów padaczkowych. Odstawiać lek przez stopniową redukcję dawki w ciągu 1–2 lat. Zapobieganie nawrotom w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych jest leczeniem długotrwałym.

Sposób podawania:

Tabletki dojelitowe należy połykać w całości godzinę przed posiłkiem, obficie popijając wodą (1 szklanka).

Postępowanie w przypadku niewłaściwego przyjmowania leku lub przedawkowania W przypadku pominięcia (opuszczenia) jednej dawki nie należy w żadnym wypadku zwiększać następnej dawki. Kontynuować leczenie dokładnie według zaleceń lekarza. W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki (celowo lub przez pomyłkę) mogą wystąpić objawy opisane w punkcie Działania niepożądane, lecz silniej wyrażone. O przedawkowaniu natychmiast poinformować lekarza, wskazane jest pokazanie leku oraz tej ulotki.

Odtrutka specyficzna nie jest znana. Leczenie zatruć polega na usunięciu nie wchłoniętego leku z organizmu, monitorowaniu i podtrzymywaniu czynności życiowych.

W początkowym okresie zatrucia konieczne jest płukanie żołądka, podawanie węgla aktywowanego w ciągu 30 minut po przyjęciu leku oraz ścisła obserwacja chorego w oddziale intensywnej terapii.

Hemodializa i wymuszona diureza mogą pomóc. Skuteczność dializy otrzewnowej oceniana jest jako niska. Brak jest dostatecznych danych dotyczących skuteczności hemoperfuzji z węglem aktywowanym jako adsorbentem, plazmaferezy oraz przetoczeń krwi. Z tego względu zaleca się hospitalizację, monitorowanie stężenia leku w osoczu i wspomaganie czynności życiowych.

Działania niepożądane

Objawy zależne od dawki. Utrata masy ciała lub jej zwiększenie, zmiany łaknienia, senność, przemijające wypadanie włosów, drżenie lub parestezję.

Objawy występujące rzadko:

bóle głowy, splątanie, stupor, halucynacje, ślinotok, niezborność ruchów, wzmożone napięcie mięśniowe, pobudzenie, drażliwość, szum w uszach, łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, biegunka, obrzęki, moczenie nocne u dzieci.

Objawy obserwowane sporadycznie:

leukopenia, trombocytopenia często o charakterze nawracającym w przypadku kontynuacji leczenia, lecz ustępujące po jego zakończeniu.

W pojedynczych przypadkach upośledzenie czynności szpiku kostnego prowadziło do anemii, limfopenii, neutropenii, pancytopenii.

Walproinian sodu może obniżać stężenie fibrynogenu lub/i czynnika VIII, jak również hamować wtórną fazę agregacji płytek i w ten sposób wydłużać czas krwawienia.

W pojedynczych przypadkach walproinian sodu może prowadzić do zmian w immunologicznych mechanizmach obrony, objawiających się odczynami skórnymi (erythema multiforme, lupus erythematosus).

Rzadko obserwowano zaburzenia miesiączkowania (amenorrhea). Istnieją pojedyncze doniesienia dotyczące wzrostu stężenia testosteronu w surowicy oraz torbielowato powiększonych jajników.

Obserwowano nieliczne przypadki encefalopatii o charakterze odwracalnym po przerwaniu leczenia.

Przyczyny i patogeneza nie są znane. W przypadkach politerapii z użyciem fenobarbitalu obserwowano w surowicy wzrost stężenia amoniaku oraz fenobarbitalu. Obserwowano również encefalopatię o charakterze przewlekłym z zaburzeniami wyższych czynności korowych w przypadkach stosowania wysokich dawek i leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, zwłaszcza fenytoiną. Patogeneza nie została dostatecznie wyjaśniona.

Niezależne od dawki, ciężkie uszkodzenia wątroby, mogące prowadzić do zgonu obserwowano rzadko. Prawdopodobieństwo uszkodzenia wątroby jest znamiennie wyższe u dzieci, zwłaszcza leczonych kilkoma środkami przeciwpadaczkowymi (patrz: Ostrzeżenia specjalne i środki ostrożności).

Trwałość leku

Trwałość preparatu Orfiril® 300 retard wynosi 5 lat.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu zewnętrznym.

Warunki przechowywania:

Przechowywać w suchym miejscu w temp. poniżej 25°C.

Leki należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Dostępne opakowania:

Orfiril® 300 retard opakowanie zawiera 50 lub 100 tabletek dojelitowych o przedłużonym działaniu.

Inne postacie:

Orfiril® roztwór doustny 300 mg/5 ml, opakowanie 250 ml
Orfiril
® 150 opakowanie zawiera 50 lub 100 tabletek dojelitowych
Orfiril
® 300 opakowanie zawiera 50 lub 100 tabletek dojelitowych
Orfiril
® 600 opakowanie zawiera 50 lub 100 tabletek dojelitowych

Świad. Rejestracji MZiOS Nr 4144

Wytwórca:

Desitin Arzneimittel GmbH

Weg beim Jager 214, D–22335 Hamburg, Germany

Tel.: +49–40–50 73–230, Fax: +49–40–50 73–433

Data weryfikacji ulotki:

grudzień 1998

1    2    3    4   5   6


Jak skutecznie i bez szkody dla organizmu wspomagać leczenie padaczki naturalnymi metodami?

Szczegóły tutaj>>


SONDA

Co wiesz na temat antybiotyków?

Antybiotyki zabijają bakterie

Antybiotyki zabijają wirusy

Nadmiernie stosowane antybiotyki mogą spowodować SEPSĘ

Antybiotyki zawsze stosujemy przy katarze i przeziębieniu

Antybiotyki to lekarstwa na nieżyt żołądka i jelit

Antybiotyki są zupełnie bezpieczne

Antybiotyki to silniej działająca forma aspiryny

Penicylina to nie antybiotyk

Częsta antybiotykoterapia powoduje szereg chorób

U dzieci do 5 roku życia powinno się unikać częstego podawania antybiotyków z uwagi na potrzebę wzmacniania ich naturalnych sił obronnych i uczenie go obrony przed infekcjami na długie lata życia.

 


Podstawowa klasyfikacja polutantów działających niekorzystnie na organizm człowieka:

SKAŻENIA SOLWENTAMI

SKAŻENIA METALAMI

MIKOTOKSYNY

TOKSYNY FIZYCZNE

TOKSYNY CHEMICZNE

LEKI  FARMALOKOLGICZNE

Skażenia <- LEKI FARMAKOLOGICZNE (CHEMIA)


Firmy farmaceutyczne sprzedające drogo swoje patenty na leki nie tolerują nieszkodliwych, konkurencyjnych produktów naturalnych bez posiadających skutków ubocznych. Walka z producentami naturalnych preparatów z ziół, alg morskich, owoców, mleczka pszczelego  i chrząstki rekina już się rozpoczęła. Ponieważ produkty naturalne są również skuteczne we wspomaganiu leczenia wszystkich chorób, nie dopuszcza się wielu badań naukowych na ten temat na światło dzienne, a te które już są skutecznie się ignoruje ucząc lekarzy na uczelniach, że środki naturalne to takie tam "cukiereczki" i przecież nie mogą być  również skuteczne w leczeniu jak chemiczne leki farmakologiczne.
Wciąż trwa walka o nadmierne podawanie antybiotyków i ich poważne skutki uboczne, ale wciąż lekarze podają antybiotyki w zatrważająco dużych ilościach. Dlaczego?

Te z kolei w niedługim czasie, okazują się być przyczyną rozwoju kojonych infekcji i trudnych do leczenia chorób jak np. rozwoju w organizmie bakterii clostridium difficile.

ARTYKUŁY NA TEMAT WOJNY KONCERNÓW FARMACEUTYCZNYCH Z PRODUCENTAMI NATURALNYCH PRODUKTÓW WITAMINOWO-MINERALNYCH, ZIÓŁ ORAZ Z INNYCH SKŁADNIKÓW BIOLOGICZNIE CZYNNYCH:

Kiedy antybiotyki działają "za dobrze" >>>

Lekarze a suplementy (produkty naturalne)>>>

Witaminy a producenci leków farmakologicznych>>>

 

 

Gronkowce    Bakterie  Przetrwanie     Gronkowiec złocisty    Wirulencja 
  Zakażenie    Autoszczepionka    Antybiotyki    Immunologia   Probiotyki    Dieta 
 Leki farmakologiczne  Medycyna naturalna Fitoterapia    S.O.S.    subskrypcja  
Toksyny Pasożyty   Słownik  Sonda   Komentarz 

 

FORUM     DYSKUSYJNE    DLA   CZYTELNIKÓW

© Copyright 2003 by R&P Zarzyccy
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Optymalizowano dla MS Internet Explorer 5.0 i rozdzielczości 1024 x 768    PL ISO 8859-2

   Wykorzystywanie całości lub fragmentów serwisu bez pisemnej zgody autorów jest zabronione i będzie ścigane z całą surowoscią polskiego i europejskiego prawa.